Wim Hartog

schrijven, poëzie

Gedichten van Wim Hartog vliegen als een mus over zijn geboortedorp, drinken er roddelkoffie en spitten in het verleden, dat soms nog jeukt.
Hoe gaat het in Het Witte Huis met de hartslag van het huwelijk, met de worteldiepte van geluk? Op de bank bij het veer bekijken ze, hoe alles voorbij gaat en ging, beklimmen als kleine ridders de stadsmuur van Vianen en wandelen over de uiterwaarden van het leven. Ze houden van Dylan, Cohen en kunst, spotten soms met de dood die toch komt, maar zijn bang voor dementie. Een ondeugend versje durft nog net het podium op.
 
 
 
Kijk hier wanneer en waar ik uit mijn werk voorlees.